Unmanned Aerial Vehicles in Fire Protection [Bezzałogowe statki powietrzne w ochronie przeciwpożarowej]

Autores/as

  • Katarzyna Kostur
    Polonia
  • Małgorzata Żmigrodzka
    Polonia
  • Tomasz Balcerzak
    Polonia

DOI:

https://doi.org/10.24310/ednma.XXXVI.2019.23756

Palabras clave:

pożary, bezzałogowe statki powietrzne, drony, rozpoznanie pożaru, wymogi techniczne, wymogi operacyjne, bezzałogowy statek powietrzny, UAS, prawo lotnicze, EASA, Unia Europejska

Resumen

Pożary niszczą globalnie ok. 67 mln hektarów (ha) rocznie. To jest około 1,7% powierzchni lądowej, a koszty zniszczeń to ponad 2000 mld EUR rocznie na całym świecie - biorąc pod uwagę zarówno pożary jak i straty gospodarcze. Koszty społeczne i środowiskowe obejmują szkody dla zdrowia ludzkiego oraz ofiary śmiertelne (szacuje się ok. 340 000 przedwczesnych zgonów rocznie w wyniku pożaru), uwolnienie gazów cieplarnianych i uszkodzenie infrastruktury. Gaszenie pożaru jest niezwykle złożonym zadaniem. Obecne techniki wykorzystywane do walki z pożarami obejmują śmigłowce, hydroplany oraz standardowo pracę strażaków. Niestety, wszystkie te opcje mają kilka ograniczeń. Znaczące jest, że narażają życie ludzkie służb pożarniczych, często występują ofiary pożarów, a także zniszczenia infrastruktury.

Innym ważnym wyzwaniem jest to, że obecne przepisy dotyczące lotnictwa cywilnego w pożarnictwie pozwalają jedynie załogowym samolotom gaśniczym na działanie między wschodem a zachodem słońca ze względu na obawy związane z bezpieczeństwem pilotów, ograniczając przy tym czas pracy średnio do 12 godzin, co prowadzi do reaktywacji wielu pożarów w nocy. Również odległość, z której woda musi zostać dostarczona przy użyciu hydroplanów lub śmigłowców, jest zbyt duża, a zatem skuteczność gaszenia pożaru jest niska, a zużycie wody jest zbyt wysokie. Istnieje zatem potrzeba wykorzystania bezzałogowych statków powietrznych, zwanych także „dronami”, które posiadają potencjał przezwyciężenia tych niedogodności, ponieważ praktycznie żadne życie ludzkie nie byłoby zagrożone, nawet podczas nocnych operacji gaszenia pożaru. Bezzałogowe statki powietrzne oferują również możliwość latania na niskich wysokościach, aby poprawić skuteczność gaszenia pożarów. Obecnie użycie taktycznych dronów w pożarach ogranicza się do zadań monitorowania, nadzoru i gromadzenia danych. Na rynku nie ma pojedynczego „drona” zdolnego do gaszenia pożarów. Dzieje się tak, ponieważ przy wykorzystaniu obecnych technologii w bezzałogowych statkach powietrznych brakuje możliwości gaszenia pożaru, jakie mają obecne klasyczne środki powietrzne przeciwpożarowe np. śmigłowce lub samoloty.
Technologia bezzałogowych statków powietrznych znajduje coraz większą popularność i zastosowanie w codziennym życiu. W artykule przedstawiono analizę możliwości ich wykorzystania w działaniach Straży Pożarnej oraz propozycję rozwiązania technologicznego-bezpilotowego statku powietrznego dedykowanego do działań Straży Pożarnej..

Referencias

Descargas

Publicado

2019-11-30

Dimensions

PlumX

Citations

Número

Sección

Artículos